Bağlanma stilleri, yakın ilişkilerde ve romantik ilişkilerde nasıl güvendiğimizi, nasıl yakınlaştığımızı, reddedilme olasılığına nasıl tepki verdiğimizi ve zor anlarda destek arayıp aramadığımızı etkileyen psikolojik örüntülerdir. Günlük hayatta bu örüntüler çoğu zaman “neden bu kadar çabuk kaygılanıyorum?”, “neden biri bana yaklaşınca geri çekiliyorum?” ya da “neden aynı ilişki döngüsünü tekrar tekrar yaşıyorum?” sorularıyla görünür hale gelir. Psikoloji literatüründe bu örüntüler, erken çocukluk deneyimlerinin ve sonraki ilişki yaşantılarının şekillendirdiği “içsel çalışma modelleri” ile açıklanır; yani kişi hem kendisini ne kadar sevilebilir gördüğüne hem de başkalarını ne kadar ulaşılabilir ve güvenilir bulduğuna göre ilişki kurar.
Yetişkin bağlanma stilleri, özellikle romantik ilişkilerde bağlanma stilleri açısından bakıldığında bazı örüntüler sıklıkla görülür. Kaygı yükseldikçe terk edilme ve onay arama eğilimi artar; kaçınma yükseldikçe duygusal mesafe, aşırı özerklik ve yakınlıktan rahatsız olma öne çıkar. Bu iki eksenin farklı birleşimleri, halk arasında sık konuşulan dört bağlanma stilini oluşturur: güvenli bağlanma, kaygılı bağlanma, kaçıngan bağlanma ve karışık-dağınık bağlanma.
İçindekiler
- Bağlanma Stilleri Nedir?
- Dört Bağlanma Stili Nelerdir?
- Bağlanma Stilleri İlişkilerinizi Nasıl Etkiler?
- Bağlanma Stili Nereden Geliyor?
- Bağlanma Stilinizi Değiştirmek Mümkün mü?
- Sıkça Sorulan Sorular
- Kaynakça
Bağlanma Stilleri Nedir?
Bağlanma stilleri psikoloji alanında kişiliğin tamamını açıklayan etiketler değildir. Daha doğru ifadeyle, yakın ilişkilerde devreye giren beklenti, duygu düzenleme ve davranış örüntülerini anlatır. Bir kişi iş hayatında son derece dengeli, arkadaşlık ilişkilerinde rahat, romantik ilişkide ise yoğun kaygılı olabilir. Çünkü bağlanma temsilleri belirli ilişkilere göre kısmen farklılaşabilir. Bu nokta önemlidir: “Ben buyum, değişmem” cümlesi bağlanma kuramına pek uymaz; kuram daha çok “Ben ilişki içinde böyle yansımaktayım” der.
Bağlanma Teorisi Nasıl Ortaya Çıktı? Bowlby ve Ainsworth
Bağlanma teorisinin temeli John Bowlby tarafından atıldı. Bowlby, çocuğun bakım verenle kurduğu ilişkinin hayatta kalma açısından biyolojik bir işleve sahip olduğunu, bu ilişkinin de zamanla benlik ve diğerleri hakkında zihinsel şemalar ürettiğini savundu. Mary Ainsworth ise bu kuramsal çerçeveyi gözlemsel araştırmalarla zenginleştirdi; “Yabancı Durum” düzeniyle bebeklerin ayrılık ve yeniden buluşma anlarındaki tepkilerini inceleyerek bağlanma örüntülerini sistematik biçimde görünür hale getirdi. Kısacası Bowlby kuramın çatısını kurdu, Ainsworth ise laboratuvar çalışmalarıyla gelişimi sağladı.
Burada küçük ama önemli bir düzeltme yapmak gerekir: Halk arasında bazen “Bowlby bağlanma stilleri” denir; oysa Bowlby bugünkü popüler dört yetişkin bağlanma stili listesini tek başına formüle etmedi. Kuramın temelini Bowlby geliştirdi, erken çocukluk örüntülerini Ainsworth tanımladı, yetişkin romantik ilişkilerde bağlanma stilleri ise Hazan, Shaver, Bartholomew ve başka araştırmacıların çalışmalarıyla genişledi.
Bağlanma Stili Neden Bu Kadar Önemli?
Bağlanma stili, ilişkinin sıcaklığını değil, ilişkinin stres altındaki çalışma biçimini daha net gösterir. Tartışma çıktığında biri yakınlığı artırmaya çalışırken diğeri uzaklaşabilir; biri cevap gecikmesini tehdit gibi okurken diğeri “biraz alan” istemenin doğal olduğunu düşünebilir. Araştırmalar, güvensiz bağlanmanın duygu düzenleme güçlükleri, ilişki çatışması, düşük ilişki doyumu ve daha olumsuz ruh sağlığı göstergeleriyle ilişkili olduğunu gösteriyor. Yüksek bağlanma kaygısı ve kaçınması; depresyon, anksiyete, yalnızlık ve düşük yaşam doyumu ile anlamlı biçimde ilişkilidir.
Bağlanma Stili Değişir mi?
Kısa yanıt: Evet, değişebilir; ama genellikle bir gecede değil, tekrar eden ilişkisel deneyimler ve farkındalık çalışmalarıyla değişir. Araştırmalar yetişkin bağlanmasının belirli bir istikrar taşıdığını, fakat yaşam olayları, uzun süreli yakın ilişkiler ve terapi gibi süreçlerle kayda değer biçimde dönüşebildiğini gösteriyor. Üstelik bu değişim genel düzeyde olabileceği gibi ilişkiye özgü de olabilir; kişi partneriyle daha güvenli, ebeveyniyle daha kaçınan bir örgütlenme yaşayabilir.
Dört Bağlanma Stili Nelerdir?
Yetişkin bağlanma stilleri çoğu zaman dört ana örüntü altında anlatılır. Akademik literatürde en yaygın kullanım güvenli bağlanma, kaygılı bağlanma, kaçıngan bağlanma ve karışık-dağınık bağlanmadır. Popüler içeriklerde karışık-dağınık stil bazen “dezorganize” diye anılır; fakat akademik sınıflamalar ve ölçüm yaklaşımlarında bu terimler her zaman birebir aynı şeyi ifade etmez.
Güvenli Bağlanma
Güvenli bağlanma stilinde kişi yakınlığı tehdit gibi algılamaz. İhtiyaç duyduğunda destek ister, partnerine destek verebilir, çatışmayı ilişkinin sonu gibi değil çözülmesi gereken bir mesele gibi görür. Güvenli bağlanan kişiler duygularını daha dengeli düzenleme, partnerin niyetlerini daha az çarpıtma ve ilişki doyumunu daha yüksek yaşama eğilimindedir. Bu, hiç kıskanmamak ya da hiç sarsılmamak anlamına gelmez; fark şuradadır: sarsıldığında toparlanma kapasitesi daha yüksektir.
Kaygılı Bağlanma
Kaygılı bağlanma, ilişkide sürekli teyit ve yakınlık arayışıyla kendini gösterebilir. Kişi partnerin mesafesini hızla reddedilme işareti gibi yorumlayabilir, “Bir şey mi oldu?” sorusunu zihninde büyütebilir ve yoğun teyit alma ve onay arayışına girebilir. Araştırmalar, kaygılı bağlanmanın partnerle yaşanan çatışmayı daha yoğun algılama, ilişki desteğini daha kırılgan yaşama ve daha fazla olumsuz duygulanımla ilişkili olduğunu gösteriyor. Kaygılı bağlanma çoğu zaman sevme kapasitesinin fazlalığı değil, güven duygusunun kolay sarsılmasıdır.
Kaçınan Bağlanma
Kaçınan bağlanma stilinde kişi yakınlık ihtiyacını küçümseyebilir, duygusal bağı zayıflatan bir aşırı bağımsızlık geliştirebilir ve yoğun duygusal konuşmalardan geri çekilebilir. Dışarıdan bakıldığında “soğuk”, “mesafeli” ya da “fazla mantıklı” görünebilir; oysa çoğu durumda söz konusu olan, duygusal yük arttığında ilişki sistemini değil savunma sistemini devreye sokmaktır. Araştırmalar, kaçınan bağlanmanın bastırma, uzaklaşma ve partnerin olumsuz duygularını olduğundan daha tehditkâr yorumlama eğilimiyle ilişkili olabildiğini gösteriyor.
Karışık-Dağınık Bağlanma
Karışık-dağınık bağlanma, yakınlık isteği ile yakınlıktan korkma halinin aynı anda bulunmasıdır. Kişi ilişki ister, ama incinme ihtimali yükseldiğinde geri çekilir; bağ kurmak ister, ama güvenmekte zorlanır. Bu örüntü özellikle travmatik, korkutucu ya da son derece tutarsız ilişkisel deneyimlerden sonra daha görünür olabilir. İlişkide “gel-git” hissi, ani yoğunlaşma ve ani kapanma, hem bağ isterken hem bağdan ürkme bu stilde sık görülür.
Bağlanma Stilleri İlişkilerinizi Nasıl Etkiler?
İlişkide bağlanma stilleri yalnızca “kimi seçtiğimizi” değil, seçtiğimiz kişiyle ne yaptığımızı da etkiler. Aynı olay, farklı bağlanma örüntülerinde farklı anlamlar kazanır. Bir partnerin akşam kısa ve yorgun cevap vermesi güvenli bağlanan biri için yoğun bir alarm yaratmayabilir; kaygılı bağlanan biri için terk edilme sinyali, kaçınan biri için de “yakınlık talebi geliyor, geri çekileyim” çağrısı gibi yaşanabilir. İlişkinin görünür sorunu bazen iletişim biçimidir; alttaki asıl mesele ise bireyin ilişkilerdeki regülasyonu ve kendini güvende hissetmesidir.
Romantik İlişkilerde Bağlanma Stilleri
Hazan ve Shaver’ın klasik çalışması, romantik aşkın bağlanma süreçleriyle yakından ilişkili olduğunu ileri sürdü ve yetişkin romantik ilişkilerde bağlanma araştırmalarının önünü açtı. Sonraki çalışmalar da bağlanma kaygısı ve kaçınmasının ilişki kalitesi, bağlılık, çatışma örüntüleri ve stres tepkileriyle ilişkili olduğunu gösterdi. İlişki süresi uzadıkça bağlanma ile ilişki kalitesi arasındaki bağın nasıl değiştiğine dair meta-analitik bulgular da mevcut; yani bağlanma stilleri ilişkideki süreyi, yakınlığı ve stres yönetimini birlikte etkileyen canlı süreçlerdir.
Güvensiz Bağlanmanın İlişkilere Yansımaları
“Güvensiz bağlanma nedir?” sorusuna en sade yanıt şu olabilir: Kişinin hem kendisi hem ilişkisi hem de karşısındaki kişi hakkında güvenliği kolayca kaybeden bir ilişki düzeni yaşamasıdır. Bu bazen aşırı yakınlık talebi, bazen duygusal geri çekilme, bazen de ikisinin döngüsel biçimde birbirini izlemesi şeklinde görülür. Araştırmalar, güvensiz bağlanmanın ilişki çatışması, olumsuz partner algıları ve daha zorlu ruhsal belirtilerle bağlantılı olduğunu; bazı meta-analitik çalışmalarda partnere yönelik zarar verici davranış riskleriyle de ilişkili bulunduğunu bildiriyor. Bu, her güvensiz bağlanan kişinin zarar verici davranacağı anlamına gelmez; ama risk örüntülerini ciddiye almak gerekir.
Partnerinizin Bağlanma Stili ile Başa Çıkmak
Partnerinizin bağlanma stiliyle başa çıkmak, onun davranışlarını mazur görmek anlamına gelmez; neyi hangi anda tetiklediğini anlamak anlamına gelir. Kaygılı bir partner için tutarlılık, açık iletişim ve belirsizliği azaltan netlik önemlidir. Kaçınan bir partner için baskısız ama sürdürülebilir temas, saygılı sınırlar ve duygusal konuşmaya kademeli giriş daha işlevsel olabilir. Araştırmalar, partnerin güvenlik sağlayan tepkilerinin bağlanma güvensizliğini tamponlayabildiğini; partnerden algılanan minnettarlığın da özellikle bağlanma kaygısında zamanla azalma ile ilişkili olabildiğini gösteriyor. Günlük dilde söyleyelim: ilişkiyi düzeltmek bazen büyük konuşmalardan çok, tutulan küçük sözlerle olur.
Bağlanma Stili Nereden Geliyor?
Bağlanma stilinin kaynağı tek bir nedene indirgenemez. Çocuklukta bağlanma deneyimleri güçlü bir başlangıç noktasıdır; fakat mizaç, aile içi duygusal iklim, kayıp ve ayrılık deneyimleri, travma, sonraki romantik ilişkiler ve bazı yaşam olayları da tabloyu etkiler. Erken dönem önemli diye yetişkinlik önemsiz hale gelmez. Zihin eski taslağı saklar; yaşam da zaman geçtikçe üzerine yeni notlar ekler.
Çocuklukta Oluşan Bağlanma Örüntüleri
Çocuklukta bağlanma, bakım verenin çocuğun sinyallerini fark etmesi, doğru yorumlaması ve tutarlı biçimde yanıtlamasıyla yakından ilişkilidir. Duyarlı bakım verme ile güvenli bağlanma arasındaki ilişki uzun süredir gösteriliyor; klasik meta-analizler bu bağın anlamlı olduğunu, daha yeni çalışmalar ise hem annenin hem babanın duyarlılığının çocuk bağlanma güvenliği açısından önemli olduğunu bildiriyor. Yani çocuklukta bağlanma, sevgi sözcüklerinden çok ilişkisel düzenlilik ve duygusal ulaşılabilirlik üzerinden kuruluyor.
Ebeveyn Tutumlarının Rolü
Ebeveyn tutumlarında tutarsızlık, aşırı eleştirellik, ihmal, korkutucu davranışlar ya da duygusal olarak erişilemez olma; çocuğun hem kendisi hem de başkaları hakkında güvensiz şemalar geliştirmesine zemin hazırlayabilir. Ebeveynin kendi bağlanma örüntüsü de önemlidir; çünkü kişi çoğu zaman görmediği güvenliği çocuğa vermekte zorlanır. Ebeveyn duyarlılığını geliştirmeye dönük müdahalelerin işe yarayabildiğini gösteren meta-analitik bulgular da vardır. Bu da erken örüntülerin kader olmadığını, ilişkisel bakımın öğrenilebilir bir beceri olduğunu düşündürüyor.
Travma ve Güvensiz Bağlanma İlişkisi
Travma ile güvensiz bağlanma arasında önemli bir ilişki bulunuyor. Travmatik yaşantılar, özellikle bakım verenin aynı zamanda korku kaynağı olduğu koşullarda, yakınlık ve güvenlik sistemlerini birbirine karıştırabiliyor. Travma sonrası stres belirtileriyle bağlanma güvensizliği arasındaki ilişkiyi inceleyen derlemeler, güvensiz bağlanmanın travma belirtilerinin şiddetiyle bağlantılı olabildiğini gösteriyor. Çocukluk çağı istismarı ve ihmaline ilişkin bulgular da travmanın daha güvensiz bağlanma örüntüleriyle ilişkili olduğunu destekliyor. Burada uyarı cümlesi önemlidir: Her travma öyküsü aynı bağlanma sonucunu doğurmaz; koruyucu ilişkiler bu etkiyi değiştirebilir.
Bağlanma Stilinizi Değiştirmek Mümkün mü?
Evet, bağlanma stilini değiştirmek mümkündür. Daha doğrusu, bağlanma sisteminin otomatik verdiği eski tepkileri fark edip bunların yerine daha güvenli ilişki becerileri yerleştirmek mümkündür. Bu değişim çoğunlukla üç kanaldan ilerler: güven veren bir ilişki deneyimi, düzenli öz-farkındalık çalışması ve gerektiğinde terapi. Araştırmalar, yaşam olaylarının ve ilişkisel deneyimlerin yetişkin bağlanmasında kalıcı değişiklikler oluşturabildiğini gösteriyor.
Terapi ile Bağlanma Örüntülerini Dönüştürmek
Terapi, bağlanma örüntülerini dönüştürmede güçlü bir alan sunabilir; çünkü terapi odası yalnızca konuşma alanı değil, ilişkisel deneyim alanıdır. Meta-analitik bulgular, terapiye daha güvenli bağlanma ile giren danışanların ortalama olarak daha iyi sonuç alabildiğini; daha güvensiz bağlanmanın ise çalışma ittifakını zorlaştırabildiğini gösteriyor. Öte yandan psikoterapi sürecinde bağlanma temsillerinde değişim gözlenebildiğini gösteren sistematik derlemeler ve klinik çalışmalar da mevcut. En gerçekçi cümle şu olur: Terapi sihirli değnek değildir, ama bağlanma örüntülerinin yeniden yazılabildiği ciddi bir öğrenme ve deneyim ortamıdır.
Güvenli Bağlanmaya Doğru: Pratik Adımlar
Güvenli bağlanmaya doğru ilerlemek için ilk adım, tetikleyiciyi davranıştan ayırmaktır. “Mesajı geç attı, demek ki beni önemsemiyor” ile “geç cevap beni tetikledi” aynı cümle değildir. İkinci adım, ihtiyaçları ima ederek değil açıkça söylemektir; zihin okuma ilişkide pek parlak sonuç vermez. Üçüncü adım, yakınlık ve sınır arasında denge kurmaktır: kaygılı bağlanmada kendini yatıştırma ve belirsizliğe tolerans, kaçıngan bağlanmada ise duygusal erişilebilirliği kademeli artırma önemlidir. Dördüncü adım, güvenilir ilişki davranışlarını tekrar etmektir; tutarlılık, minnettarlık, onarım ve saygılı iletişim zaman içinde güvenlik duygusunu büyütebilir. Bu öneriler klinik pratikte sık kullandığımız ilkelerle ve partner anlayışı, minnettarlık, duygu düzenleme ve güvenlik artışı üzerine yapılan araştırmalarla uyumludur.
Sıkça Sorulan Sorular
Bağlanma stilimi nasıl öğrenebilirim?
Bağlanma stilinizi öğrenmek için internetteki içerikler veya bir bağlanma stilleri testi başlangıç olabilir; fakat en sağlıklı değerlendirme, klinik görüşme ve geçerli ölçüm araçlarıyla yapılır. Ayrıca bazı değerlendirmeler ilişkiye özgü yapılır; yani partnerle yaşadığınız örüntü, genel bağlanma eğiliminizden kısmen farklı olabilir. Bu yüzden çevrim içi testler “fikir verir”, tanı koymaz.
Kaygılı bağlanma stili nasıl geçer?
Kaygılı bağlanma stili çoğu zaman “geçmekten” çok “düzenlenir ve dönüşür.” Temel hedef, terk edilme alarmını tanımak, otomatik onay arayışını fark etmek ve ihtiyaçları daha açık, daha dengeli ve daha yetişkin bir dille ifade etmeyi öğrenmektir. Tutarlı partner tepkileri, güvenli ilişki deneyimleri ve terapi bu süreçte etkili olabilir. Araştırmalar da güvenlik artırıcı ilişki durumlarının zamanla bağlanma kaygısında azalmayla ilişkili olabildiğini gösteriyor.
Kaçıngan bağlanma stili ilişkiyi bitirir mi?
Hayır, kaçıngan bağlanma stili ilişkiyi otomatik olarak bitirmez. Fakat duygusal mesafe, savunmacı geri çekilme ve partnerin duygularını olduğundan daha tehditkâr okuma eğilimi ilişkiyi zorlayabilir. Eğer kişi yakınlıktan kaçma eğilimini fark eder, duygusal konuşmalara küçük dozlarla girmeyi öğrenir ve partner de baskıcı olmayan ama tutarlı bir ilişki dili kurarsa ilişki sürdürülebilir ve daha güvenli hale gelebilir. İlişkiyi bitiren çoğu zaman stilin adı değil, stilin fark edilmeden tekrar edilmesidir.
Yetişkinlikte bağlanma stili değişir mi?
Evet, yetişkinlikte bağlanma stili değişir mi sorusunun yanıtı bilimsel olarak evettir. Bağlanma örüntüleri belirli ölçüde kararlı olsa da yaşam olayları, romantik ilişkiler, ebeveynlik deneyimi ve psikoterapi süreci değişim yaratabilir. Uzun yıllar boyunca yapılan araştırmalar, bağlanma kaygısı ve kaçınmasının yaşam boyu aynı düz çizgide gitmediğini; ilişki ve yaşam deneyimlerine bağlı olarak azalabildiğini ya da artabildiğini gösteriyor.
Bu yazı, konuyu anlamanıza yardımcı olmak amacıyla hazırlanmıştır; kişisel değerlendirme, tanı veya tedavi yerine geçmez. Merkezimizde psikolojik danışma ve psikoeğitim çalışmaları, kurumumuzun faaliyet izni ve Millî Eğitim Bakanlığı tarafından onaylanan programlar çerçevesinde yürütülür. Tıbbi veya psikiyatrik değerlendirme gerektiğinde yetkili sağlık kuruluşlarına başvurulmalıdır.
Fuat Can Çalışkan
Uzman Psikolojik Danışman
Kurum Müdürü
Kaynakça
Arriaga, X. B., Kumashiro, M., Simpson, J. A., & Overall, N. C. (2018). Revising working models across time: Relationship situations that enhance attachment security. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 71-96.
Aşantuğrul, N., & Karabacak Çelik, A. (2025). Evli bireylerde bağlanma stilleri ve evlilik doyumu arasında ilişkilerde bilişsel çarpıtmaların aracılık rolü. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(2), 1883-1898.
Bakiler, E., & Satan, A. (2020). Beliren yetişkinlikte bağlanma stilleri ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide ihtiyaç doyumunun aracı rolü. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 51(51), 72-94.
Çalışır, M. (2009). Yetişkin bağlanma kuramı ve duygulanım düzenleme stratejilerinin depresyonla ilişkisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 1(3), 240-255.
Fraley, R. C., & Roisman, G. I. (2019). The development of adult attachment styles: Four lessons. Current Opinion in Psychology, 25, 26-30.
Gillath, O., Karantzas, G. C., Romano, D., & Karantzas, K. M. (2022). Attachment security priming: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Review, 26(3), 183-241.
Levy, K. N., Kivity, Y., Johnson, B. N., & Gooch, C. V. (2018). Adult attachment as a predictor and moderator of psychotherapy outcome: A meta-analysis. Journal of Clinical Psychology, 74(11), 1996-2013.
Li, D., Carnelley, K. B., & Rowe, A. C. M. (2023). Insecure attachment orientation in adults and children and negative attribution bias: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Bulletin, 49(10), 1447-1468.
Li, T., & Chan, D. K. S. (2012). How anxious and avoidant attachment affect romantic relationship quality differently: A meta-analytic review. European Journal of Social Psychology, 42(4), 406-419.
Madigan, S., Deneault, A. A., Duschinsky, R., Bakermans-Kranenburg, M. J., Schuengel, C., van IJzendoorn, M. H., Ly, A., Fearon, R. M. P., Eirich, R., & Verhage, M. L. (2024). Maternal and paternal sensitivity: Key determinants of child attachment security examined through meta-analysis. Psychological Bulletin, 150(7), 839-872.
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2012). An attachment perspective on psychopathology. World Psychiatry, 11(1), 11-15.
O’Neill, M. C., Badovinac, S., Pillai Riddell, R., Bureau, J. F., Rumeo, C., & Costa, S. (2021). The longitudinal and concurrent relationship between caregiver sensitivity and preschool attachment: A systematic review and meta-analysis. PLOS ONE, 16(1), Article e0245061.
Overall, N. C., Girme, Y. U., Lemay, E. P., Jr., & Hammond, M. D. (2022). Attachment anxiety and reactions to relationship threat: The benefits and costs of inducing guilt in romantic partners. Journal of Personality and Social Psychology, 122(4), 664-689.
Özer, M., & Müezzin, E. E. (2024). Romantik ilişkilerde bağlanma stilleri ile algılanan ilişki doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(4), 1871-1880.
Satan, A. (2020). Beliren yetişkinlikte bağlanma stilleri ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide ihtiyaç doyumunun aracı rolü. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 51(51), 72-94.
Simpson, J. A., & Overall, N. C. (2014). Partner buffering of attachment insecurity. Current Directions in Psychological Science, 23(1), 54-59.
Verhage, M. L., Schuengel, C., Madigan, S., Fearon, R. M. P., Oosterman, M., Cassibba, R., Bakermans-Kranenburg, M. J., & van IJzendoorn, M. H. (2016). Narrowing the transmission gap: A synthesis of three decades of research on intergenerational transmission of attachment. Psychological Bulletin, 142(4), 337-366.
Woodhouse, S. S., Scott, J. R., Hepworth, A. D., & Cassidy, J. (2020). Secure base provision: A new approach to examining links between maternal caregiving and infant attachment. Child Development, 91(1), e249-e265.
Yıldız Akyol, E., & Işık, Ş. (2018). Romantik ilişkilerde umut: Bağlanma stilleri ve olumlu-olumsuz duygu. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(2), 139-156.
Zhang, X., Li, J., Xie, F., Chen, X., Xu, W., & Hudson, N. W. (2022). The relationship between adult attachment and mental health: A meta-analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 123(5), 1089-1137.
Diğer yazılarımız da ilginizi çekebilir: Yalnızlık Duygusu Neden Geçmiyor? Psikolojik Boyutu | Başkalarının Onayına Neden Bu Kadar İhtiyaç Duyuyoruz? | Çift ve Eş İlişkisinde İletişimin Önemi